مردم حجر

مردم ثمود قبيله اي است كه در قرآن ذكر گرديده و معلومات كمي در موردشان وجود دارد. منابع تاريخي تأييد مي كند كه سال ها قبل مردمي به نام ثمود وجود داشتند. گفته مي شود كه مردم حجر طوريكه در قرآن ذكر گرديده همان مردم ثمود اند زيرا نام ديگر ثمود اصحاب الحجر مي باشد. شايد ثمود نام قبيله و حجر نام جايي باشد كه در آن زندگي مي كردند. در حقيقت اين همان چيزي است كه جغرافي دان يوناني پلني نيز نوشته شده است كه مردم ثمود در شهرهاي دوموثه و حگره كه حجر كنوني است ، زندگي مي كردند.

قديمي ترين سندي كه اسم ثمود در آن وجود دارد مربوط به حكوكت بابلي ها مي باشد. اين سند در ارتباط با پيروزي شاه سارگون دوم بابلي ها بر يك قوم در قرن هشتم قبل از ميلاد است. سارگون آن ها را در جنگي در شمال عربستان شكست داد. يوناني ها و ارسطو در مورد آنها صحبت كرده اند و پتولمي و پلني آنها را ثمودایی گفته اند: يعني ثمود. تمام آثار اين مردم قبل از تولد پيامبر اكرم (ص) از ميان رفت.

وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ 80 وَ ءَاتَيْنَهُمْ ءَايَتِنَا فَكَانُو اعَنْهَا مُعْرِضِينَ 81 وَكَانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالَ بُيُوتاً ءَامِنِينَ

و مردم حجر پيغمبران را دروغگو پنداشتند. و نشانه هايي را كه بر ايشان فرستاديم از همه رو گشتاندند. آنها در كوه ها خانه هاي امن مي ساختند.( الحجر 82 - 80 )

نمونه هاي اين خانه ها با سنگتراشي ظريف هنوز هم در دره ي روم اردن موجود است كه به نام پترا ياد مي شود. قرآن نيز به مهارت اين مردم در فن سنگتراشي و خانه سازي اشاره مي كند.

بر گرفته از كتاب اعجاز قرآن نوشته: هارون يحيي ، ترجمه: دكتر محمد فريد آسمند

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین ۱۳۹۱ساعت 17:17 توسط رضا كاظمي |

درباره وبلاگ

1. گوته، شاعر و نویسنده معروف آلمانى مى‏گوید: سالیان دراز كشیشان از خدا بى خبر، ما را از پى بردن به حقایق قرآن مقدس و عظمت آورنده آن دور نگه داشتند؛ امّا هر قدر كه ما قدم در جاده علم و دانش نهادیم و پرده تعصب را دریدیم، عظمت احكام مقدس قرآن، بهت و حیرت عجیبى در ما ایجاد نمود. به زودى این كتاب توصیف‏ناپذیر، محور افكار مردم جهان مى‏گردد!

2. آلبرت انیشتاین كه نیازى به معرفى ندارد، مى‏گوید: قرآن كتاب جبر یا هندسه نیست؛ مجموعه‏اى از قوانین است كه بشر را به راه صحیح، راهى كه بزرگ‏ترین فلاسفه و دانشمندان دنیا از تعریف و تعیین آن عاجزند، هدایت مى‏كند.

3. ویل دورانت، دانشمند امریكایى شرق‏شناس، مى‏گوید: در قرآن، قانون و اخلاق یكى است. رفتار دینى در قرآن، شامل رفتار دنیوى هم مى‏شود و همه امور آن از جانب خداوند و به طریق وحى آمده است. قرآن در جان‏هاى ساده عقایدى آسان و دور از ابهام پدید مى‏آورد كه از رسوم و تشریفات ناروا آزاد است.

4. پروفسور آرتور آربرى كه یكى از مترجمان مشهور قرآن به زبان انگلیسى است، مى‏گوید: زمانى كه به پایان ترجمه قرآن نزدیك مى‏شدم، سخت در پریشانى به سر مى‏بردم؛ اما قرآن آنچنان آرامش خاطرى به من مى‏بخشید كه براى همیشه به خاطر خواهم داشت. من در حالى كه مسلمان نیستم، قرآن را خواندم تا آن را درك كنم و به تلاوت آن گوش دادم تا مجذوب آهنگ‏هاى نافذ و مرتعش كننده‏اش شوم و تحت تأثیر آهنگش قرار گیرم و به كیفیتى كه مسلمانان واقعى و نخستین داشتند، نزدیك گردم تا آن را بفهمم .

5. لئوتولستوى، نویسنده معروف روسى مى‏گوید: هر كس كه بخواهد سادگى و بى پیرایگى اسلام را دریابد، باید قرآن مجید را مورد مطالعه قرار دهد. در قرآن قوانین و تعلیمات حقیقى و احكام آسان و ساده براى عموم بیان شده است. آیات قرآن به خوبى بر مقام عالى اسلام و پاكى روح آورنده‏اش گواهى مى‏دهد.

6. دكتر هانرى كُربن، اسلام شناس معروف فرانسوى، سخن جالبى درباره قرآن دارد. وى مى‏گوید: اگر قرآن خرافى بود و از جانب خداوند نبود، هرگز جرأت نمى‏كرد كه بشر را به علم و تعقل و تفكر دعوت كند. هیچ اندیشه‏اى به اندازه قرآن محمّد(ص) انسان را به دانش فرا نخوانده است تاآن جا كه نزدیك به نه صد و پنجاه بار در قرآن، از علم و عقل و فكر سخن رفته است.

7. ارنست رنان، فیلسوف معروف فرانسوى مى‏گوید: در كتابخانه من هزاران جلد كتاب سیاسى ،اجتماعى، ادبى و... وجود دارد كه هر كدام را بیش از یك بار نخوانده‏ام؛ اما یك جلد كتاب هست كه همیشه مونس من است و هر وقت خسته مى‏شوم و مى‏خواهم درهایى از معانى و كمال به رویم باز شود، آن را مطالعه مى‏كنم. این كتاب، قرآن - كتاب آسمانى مسلمانان است.

8. ناپلئون بناپارت، امپراطور فرانسه مى‏گوید: امیدوارم آن زمان دور نباشد كه من بتوانم همه دانشمندان جهان را با یكدیگر متحد كنم تا نظامى یكنواخت، فقط براساس اصول قرآن مجید كه اصالت و حقیقت دارد و مى‏تواند مردم را به سعادت برساند، ترسیم كنم. قرآن به تنهایى عهده دار سعادت بشر است.

9. مهاتما گاندى، رهبر فقید هند هم اعتقاد داشت: از راه آموختن علم قرآنى، هر كس به اسرار وحى و حكمت‏هاى دین، بدون داشتن هیچ خصوصیت ساختگى دیگرى پى مى‏برد. در قرآن هیچ اجبارى براى تغییر دین و مذهب انسان‏ها دیده نمى‏شود. قرآن به راحتى مى‏گوید: هیچ زور و اكراهى در دین وجود ندارد.

10. ژان ژاك روسو، متفكر و روان شناس مشهور فرانسوى، برداشت منحصر به فردى از قرآن دارد؛ او مى‏گوید: بعضى از مردم بعد از آن كه مقدار كمى عربى یاد گرفتند، قرآن را خوانده، امّا درست درك نمى‏كنند. اگر مى‏شنیدند كه محمّد(ص) با آن كلام فصیح و آهنگ رساى عربى آن را مى‏خواند، هر آینه به سجده مى‏افتادند و ندا مى‏كردند: اى محمّد عظیم! دست ما را بگیر و به محل شرف و افتخار برسان. ما به خاطر یارى تو حاضریم كه جان خویش را فدا سازیم!!